น้าพี
จันทร์
15/11/2553
เวลา : 22:20
IP:124.122.239.56
อ่าน= 11478
ตอบ = 201
 แจ้งลบ
 ส่งหาเพื่อน
|
...มาช้าแต่ก็มาเพราะมีธุระมากมายเข้ามาสอดแทรก
...ดอยสอยมาลัย ที่ไปถึง แต่ไปไม่ได้ไกล
...จากความน่ากลัวของธรรมชาติถล่มลงมาซะเกือบไม่เป็นทางรถ
...กลายเป็นเส้นทางเบี่ยงเฉพาะคนเดินและมอเตอร์ไซด์ 1 คันเท่านั้น
...เพราะเลยจากนั้นไปเหวจ้าเหว แบบลึกสุดอารมณ์
...เลยเปลี่ยนไปขึ้น "ดอยห้วยทู่" แทนหลังหมู่บ้านลีซอ
...เส้นทางสวยงามทุกอย่างเป็นไปด้วยความสุขกับธรรมชาติ 360 องศา
...มีแต่เรา กับลมหนาว ท้องฟ้า ควายภูเขา และคนเลี้ยงควาย 2-3 คนผ่านไปมา
...บรรยากาศเป็นไปตามความต้องการครบรสชาดของคนชอบธรรมชาติแต่ไร้ผู้คนจนอึกทึก
...เพียงแต่ว่าลักษณะเส้นทางวนสันเขาขึ้นจุดสูงสุดที่พักเป็นดินทรายและหินลอยบางจังหวะ
...แคบพอดีๆกับยางรถบางจุดแถมหญ้าปกคลุมจนคาดเดาได้ยากว่าเส้นทางมีอะไรบ้าง
...แต่ขบวนรถเราก็ขึ้นไปได้อย่างเร้าอารมณ์เล็กๆ จนครบทุกคันพบความสุขที่ยิ่งใหญ่
...การสนทนาเรื่องราวเป็นไปด้วย อาหารอันโอชะ พร้อมน้ำแต่ละชนิดที่ต่างคนต่างชอบ
...ลมหนาวเย็นพัดโหมกระหน่ำหลับสบายกันทั้งคืนแม้เสียงกระพือของเต๊นท์
...อาจจินตนาการกลบความเงียบสงัดในยามดึกจนขนลุกขนพองได้สำหรับบางคน
...ทุกอย่างตื่นขึ้นกับความสุขสดชื่นในยามเช้าที่เหมือนโลกแห่งสวรรค์ของธรรมชาติ
...10 นาฬิกาเรารวมพลเพื่อเตรียมเดินทางลงเขาสู่พื้นราบอีกครั้งเพื่อหาห้วยอาบน้ำสร้างความสดชื่น
...แต่ระหว่างที่ทุกคนกำลังค่อยๆไต่ลงตามขอบแนวสันเขาไม่ถึง 10 นาที
...ทุกคนก็ต้องตกใจกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด รอยขอบถนนที่บอกถึงความเสียหายจากบางสิ่ง
...ลงสู่สภาพเขาลาดชันเหวด้านล่างมีสิ่งที่ปรากฎอยู่ toyota สีขาวคล้ายของ น้านัส
...และ ณ วินาทีนั้นเราจึงสังเกตุว่า นั่นคือรถ น้านัสจริงๆ ทุกอย่างกลายเป็นความเงียบ
...สายตาทุกคู่จ้องลงไปที่สันเขาตั้งชันกว่า 60 องศาเหวด้านล่างหลังคายุบ กระจกทุกบานแตก
...แล้วชีวิตคนในนั้นล่ะจะเป็นอย่างไรกันบ้าง??? หัวใจเริ่มทำงานเร็วขึ้นทันทีตามสัญชาติญาน
...และแล้วเราก็รับรู้ว่า น้านัส ไม่เป็นไร แต่...แฟน น้านัส กลับนอนนิ่งอยู่ระหว่างสันเขา
...ทุกคนรีบค่อยๆ เดินจิกดินลงไปข้างล่างพร้อมอุปกรณ์พยาบาลเบื้องต้นที่พอจะหาได้
...ช่วยกันปฐมพยาบาล แฟนน้านัส ที่กำลังร้องเจ็บปวดจากแผล ที่เราคาดเดาไม่ออก
...น้านัส ให้แฟนเกาะคอขี่หลังพาขึ้นมาจากความชันของสันเขา ด้วยพลังอะดีนนาลีนเหนือความปกติ
...จนพอจะจับความเจ็บปวดได้หลายจุด ทั้งภายในปาก หลัง นิ้วมือ หน้าผาก ฯลฯ
...เพื่อให้ความสำคัญกับผู้บาดเจ็บเราช่วยกันอุ้มขึ้นรถ น้าพี เพื่อนำออกไปสู่ถนนใหญ่
...ให้อยู่ในการดูแลของแพทย์ให้เร็วที่สุด แต่ด้วยเส้นทางและความเจ็บปวดของหลัง
...รถจึงต้องเคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆด้วยความระมัดระวังกลัวกระดูกสันหลังจะมีปัญหา
...และก็กลัวเส้นทางที่อาจมีอะไรเกิดขึ้นได้ถ้าขาดสติและประมาทเกินไป
...จนเรามาถึง ร.พ.ตากสินมหาราช กลางใจเมืองตาก เข้าสู่ตึกอุบัติเหตุทันที
...จนท.ตรวจเช็คสภาพแผลตามร่างกาย มีที่หน้าผาก นิ้วมือ นิ้วเท้า
...แต่เห็นจะทำให้เรารู้สึกไม่สบายใจคือ กรามขวาหัก กระดูกสันหลังร้าว
...ซึ่งถ้าไม่ได้รับการวินิจฉัยอย่างถูกต้องอาจเสี่ยงเกินไป
...น้านัส จึงตัดสินใจ นำส่ง ร.พ. ใน กทม. น่าจะ safe มากกว่า
...ซึ่งอาจต้องใช้เวลารักษาที่ยาวนานไม่น้อยกว่า 1 เดือน
...และขณะนี้ก็อยู่ในความดูแลของแพทย์เฉพาะทางเรียบร้อยแล้ว
...เราก็ได้แต่ภาวนาว่าขอให้แคล้วคลาดปลอดภัยจนปกติในเร็ววันก็แล้วกัน
...ทริปนี้อาจจะเป็นอุทธาหรณ์ สำหรับชาว 4x4 ที่เข้ามาอ่าน
...ทุกวินาทีของการขับขี่ย่อมมีเสี้ยวแห่งวินาทีที่คาดไม่ถึง
...หากเราขาดสติและประมาทจนเหนือการควบคุม
...ขับมา 6 ปีกว่า ครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับสมาชิกของกลุ่ม
...ก็ขอให้เป็นกรณีตัวอย่างที่เราทุกคนไม่ต้องการให้เกิดทุกๆทริป
...แต่ครั้งนี้ไม่ใช่!!!!!!!!!!!!!!!!!!
|
CopyRight©ThailandOffroad.Com April,2006
อยากลอง อยากลอง คริคริ
